Kaporası otomatik olarak yürüyen bir ödeme değildir; gerçek bir bağlanma veya cayma parası olarak tanımlanmalıdır.
Türk Borçlar Kanunu, ödemeleri iki ana kategoriye ayırır: bağlanma parası ve cayma parası.
- Bağlanma parası: Satış tamamlandığında satıcıya aittir; sözleşme sağlanmadığında iade yapılabilir.
- Cayma parası: Verilen tutar, satıcının sözleşmeden vazgeçmesi durumunda alıcıya iade edilir; alıcı vazgeçtiğinde ise verilen tutar kaybedilir.
Alıcı vazgeçtiğinde kapora otomatik yanmaz; yalnızca sözleşmenin cayma parası olarak açıkça belirlenmişse ve alıcı zararı yaratırsa tazminat talebi ortaya çıkar.
Kredi onayı gibi koşullar, iade şartlarını doğrudan belirleyen bir maddeyle desteklenmelidir.
Sözleşme yoksa bile, banka kaçürmaları, mesajlar, ilanlar gibi belgeler ödeme amacını gösterir ve iade talebine zemin hazırlar.
Ödeme açıklamasını “konut kredisi onaylanmazsa iade” gibi net bir ifadeyle yapmak, gelecekteki uyuşmazlıkları önler.
İade için en güvenli yol, ödeme belgelerini yazılı iade talebiyle birleştirmek ve uyuşmazlık yaşanırsa icra takibi veya dava sürecine başvurmakdır.
Tüketici hakları çerçevesinde, 186.000 TL’nin altında bir uyuşmazlık için Tüketici Hakem Heyeti başvurusu yapılabilir.
