Eti Gıda Kek Fabrikası

Etiye iş için gittim bi şey çok dikkatimi çekti bütün çalışanları mutlu ürünleri kalitesi hijyeni zaten tartışılmaz bi yer ben o kadar fabrikalara iş yaptım ama eti gibi mükemmel bi yer görmedim yine söylüyorum bütün çalışanların mutlu olması bence en büyük başarı...

Eti tabiki

Harika...

100 kişiyi işten çıkartan eti firması tabi haksiz hukuksuz yere iş çıkışı verdiler hatta evrensel gazetesi sitesinde görmüştüm okuyun eti gıda fabrikası yönetimleri Ben ETİ Gıda’da çalışan bir işçiyim. Sizlere çalışma koşullarımızın ağırlığından ve fabrika içindeki baskılardan, “Mutluluk denince akla gelen ETİ”den bahsetmek istiyorum. Yıllardır çalıştığım ETİ’de bizleri sıkıntıya sokan o kadar çok konu var ki, inanın hangisinden başlayacağımı bilemiyorum. Çay-sigara molası, izin, mobbing, yemekhane, işçi çavuşları/yaverler ve fazla mesailer... Mesai sorunundan başlayacak olursak, 7/24 üretim yapmak isteyen bir firma zaten. Vardiyalı çalışıyoruz, yeteri kadar dinlenmiyoruz. Bir vardiyaya alışamadan öbür vardiyaya geçiyoruz. Hal bu iken pazar mesaileri bitmek bilmiyor. Bir de yetmezmiş gibi hafta içi fazla mesaileri koyuyorlar. Pazar günleri ailemizle aktivite yapmak bir kenara yüzlerini bile görmüyoruz. Bizim için pazar günleri resmi tatil değil, sıradan bir gün gibi. “Pazar mesaiye gelmek ister misin” diye soran yok. Liste çıkar ve kimseye sormazlar. Eğer pazar günü işin varsa izin almak zorundasın. İzin demişken, o da kolay olmuyor tabi. Ekip liderine tatmin edici bir gerekçe sunman gerekiyor. “Pazar günü işim var, gelemeyeceğim” dediğinde seni ahiret sorgusuna çekerler. “Ne işin var, başka zaman yap, başka zaman git, adam yok, üretim var, bakım var, temizlik var” vs. Yani ayda yılda bir pazar istirahat etmek istersen bin dereden su getirmen gerekiyor. “Bu pazar şunu yaptık, haftaya pazar da şunu yapalım”, “Bu pazar şu konser var, bu festival var”, “Şuraya gidelim, böyle yapalım” gibi cümleler bizim için hayal. Bu pazar öyle ya da böyle işe gitmediysek bir daha hangi pazar istirahat edeceğimiz bir muamma. Sosyal hayatımız yıllık izinler haricinde yok. Resmi tatilleri unuttuk. 23 Nisan, 15 Temmuz, 1 Mayıs… Bu günlerin resmi tatil olduğunu inanın çoğu zaman işe geldiğimde hatırlıyorum. Eğer fazla mesaiye yazdıklarında gelmezsen, o zaman sen zaten vatan haini muamelesi görüyorsun. Direkt yarım gün şeker atmaya veya diğer fabrikalara, dış göreve... Kısacası senin düzenini bozup yerinden ederek her türlü şeyi kitabına uydurarak yapıyorlar. İzne çıkma mevzusu da bir muamma. “Bana şu tarihte izin lazım” dediğinizde “O tarih bir gelsin bakarız” gibi cümlelerle seni yine borçlu çıkarıyorlar. Çünkü aman izin versin, aman zorluk çıkartmasın diye mecbur fazla mesailere gelmek zorunda kalıyoruz. Bir de izin bitişi fazla mesaiye gelmek şartını ya da izne çıkmadan önce pazar günü fazla mesaiye gelmek şartını sunuyorlar. Peki diyeceksiniz ki, “Madem bu kadar kötü, madem bu kadar bunaltıyorlar, neden hâlâ buradasın?​” Sebebi şu; senelerdi çalışıyorum ve tazminatım duruyor. Tazminatımızı bırakıp gitmemizi istiyorlar. İşçinin promosyonuna bile göz dikenler tazminatını verir mi? Sahi, ETİ küçülmeye gidiyoruz diyerek işçi çıkarıyor, peki neden işten ayrılmak için dilekçe verenleri çıkarmayıp da işinde gücünde olan insanları kapı önüne koyuyorlar? Konu küçülmek değil mi? Çıkmak isteyenleri çıkar, çalışmak isteyenler zaten çalışır. Yemekhanemiz yeteri kadar hijyenik değil. Yemek şirketinden ise hiç kimse memnun değil. Türkiye’de tek bizim fabrikalarımızda vardır; sigarayı ayrı çayı ayrı yerde içmek. Arkadaş işçi içeride zaten harıl harıl çalışıp dinlenmek için molaya çıkıyor, işçinin çay-sigara iki şeyi var ama onu bile bize çok görüyorlar. Çayımızı alıp sigara içme alanına çıkamıyoruz; yasak. Neden yani? Üretime, kaliteye, tonaja, cirona veya herhangi bir şeye zararı mı var? Sana ekstra bir maliyeti mi var? Bu pandemi döneminden beri böyle. Yani anlayacağınız neresinden tutarsanız tutun elinizde kalıyor. Bundan sonra sizin ürünlerinize boy kot edicez Eti yönetimi Ülker ürünleri neyse eti olarak sizler de aynisiniz