Boyalıkuş Anaokulu

2.5 yaşındaki oğlumuzu bir süredir Boyalıkuş’a gönderiyoruz ve gerçekten aradığımız ortamın burası olduğunu hissettik. Çocukların gün içinde bol bol bahçede zaman geçirmesi, toprakla ve suyla özgürce oynayabilmeleri bizi çok mutlu ediyor. Kendi küçük atölyelerinde yaptıkları etkinlikler sayesinde hem hayal güçleri hem de el becerileri gelişiyor. Boyalıkuş’ta çocukların marka kıyafetlerle veya takım formalarıyla yönlendirilmemesi, bunun yerine sade ve rahat giyinmelerinin teşvik edilmesi bize oldukça doğal ve çocukların dünyasına uygun geliyor. Her çocuğa bir birey olarak yaklaşmaları ve kendi ritimlerine saygı duymaları ise gerçekten değerli. Burada akademik baskı yerine çocukları hayata hazırlayan, özgüvenlerini destekleyen bir anlayış hâkim. Oğlumuzun her gün neşeyle gitmesi ve kendini rahatça ifade edebilmesi bizim için en büyük mutluluk. Emeği geçen tüm Boyalıkuş ekibine gönülden teşekkür ederiz

1 dönem boyunca oyun grubunu deneyimledik oğlum 24 aylık iken. Şimdi 3 yaşına giriyor hala orada öğrendiği ritmleri, çemberdeki merhaba selamlaşmalarını yad ediyoruz ara sıra. Pedagojik yaklaşımlarına hayran kaldığımız bir okul.

Oğlum 3 yaşındaydı Boyalıkuş’a başladığında. Oryantasyon sürecinde, eğitmenlerin özen ve şefkatiyle, kendi hızında alıştı. O günlerden mezuniyete kadar iyikilerle dolu 3 yıl geçirdik. Çamurla, toprakla, sanatla, oyunla büyüdü. Her koşulda sevildiğini, görüldüğünü hissetti; gelişti. Bizim için bir okuldan çok gerçek bir yuva oldu. Eğitmenlerin çocuklarla, birbirleriyle ve biz ebeveynlerle kurduğu güvenli ve açık iletişim, bizim için çok kıymetliydi. Gözlemlediklerini içtenlikle paylaştılar, birlikte düşündük, birlikte çözümler aradık. Mezuniyet hediyelerinin içinden çıkan, eğitmenlerin mektuplarını gözümde yaşlarla okudum. Her cümlede oğlumu gerçekten tanıyan, seven ve izleyen kalplerin sesi vardı. Kalbimiz Boyalıkuş’ta kaldı. Ama biliyorum ki, oğlumun bu güzel yuvadan kalbine koyduğu her şey, ona her zaman ışık olmaya devam edecek.

29 hazirandaki instagram postunu görünce bu yorumu yazma ihtiyacı hissettim. Söz konusu post ailelerin duygu düşüncelerine yer verilmiş. Konuşan herkesi asgari düzeyde de olsa tanıyor ve hepsinin samimiyetine inanıyorum. Öğretmen ismi (Ceren) geçtiği için ben de daha fazla kişiye ulaşabileceğini düşünerek, iki yıl bu okula çocuğunu memnuniyetle göndermiş bir baba olarak, çocuklarla en iyi iletişimi Dicle'nin kurduğunu açıklıkla söyleyebilirim. Buradan kendisine her şeyden önce çok iyi bir insan olduğu için, sonra oğlumuzla harika bir ilişki kurduğu için teşekkür ediyorum. İrem ve Nida'ya ayrıca teşekkür etmek isterim. Oğlumuzun devam ettiği iki yıl için; Anne-baba akşamlar ve ailelerle birlikte yaptıkları etkinlikler çocuklarla birlikte ebeveynleri de arkadaş yapabildi. Bence bu onlara extra iş yükü olmasına rağmen bu konudaki motivasyonlarına saygı duyuyorum. 1 yıl gecikmeli de olsa kafama takılan bir hususu da yapıcı eleştiri olarak kabul ederlerse ve burayı okurlarsa kabul etmeleri hayali ile yazıyorum. Mezun çocuk (seneye 1.sınıfa başlayacak), gelecek yıl devam etmeyen çocuk (ilkokul 1.sınıf öncesi Boyalıkuşa gitmeyen çocuk) kavramına anlayamamıştım. Pedogojiden anlamayan amatör bir baba olarak, bence önemli olan veda edecek (sebep neyse) çocukların benzer hazırlığa ve heyecana ortak edilmesidir.

Kızım Boyalıkuş'ta ikinci senesini tamamlamak üzere. Buraya kaydolmadan önce pek çok okul gezdik ve bu okulların tümünde kızım herhangi bir eğitmenle asla temas kurmadığı gibi kucağımdan da inmemişti. Bilgi almak için Boyalıkuş'a geldiğimizde kızım ilk defa bir eğitmen (Dicle) ile bire bir temas kurup 1 saat bensiz oynadı. Bununla da kalmayıp ilk 1 sene boyunca çok sevgili Dicle'nin bir uzvu gibi onu her yerde takip etti, asla bırakmadı ki bunun ne kadar zor olduğunu şahsen biliyorum. Bu 2. senemizde geçen hafta kızım bir gün kapıdan girdiğinde başka bir konuda ağlarken Dicle onu kucağına alıp sarmaladığında ben dışarıdan gözyaşlarımı tutamadım. Bugün ise diğer eğitmeni Nida'ya mektup yazdı ve onu ne çok sevdiğini anlattı bana. Bir süre önce bir gün İrem ile uyumuş, Sena ise çok tatlıymış ve doğum gününe çağıracakmış gibi pek çok eğitmen hikayemiz var artık ve hepsi çok kıymetli benim için. Çocuğunuzun sevgi ve saygı göreceği bir yuva arıyorsanız, bu yaş için akademik kaygılarınız da yoksa kalpten tavsiye.